Waar moeten medewerkers van V&D en Bijenkorf solliciteren?

Het afgelopen weekend werd bekend dat de Bijenkorf maar liefst vijf van de twaalf winkels zal gaan sluiten. Met name het Noorden en Oosten van het land, waar sinds jaar en dag de werkgelegenheid minder hoogtij voert dan in andere delen van Nederland wordt flink geraakt door dit besluit. Zeker op het moment dat ook V&D bekend heeft gemaakt haar distributiecentrum in het Noorden te sluiten. Onvrede, ongeloof en zelfs stakingen van het personeel zijn een (logisch) gevolg. Want wie zit er op dit moment op te wachten een nieuwe baan te moeten vinden. Er is in ieder geval een sociaal plan, alleen in een markt waar men wíl werken maar gewoonweg te weinig werkgelegenheid bestaat heeft een sociaal plan minder zin.

Het zijn natuurlijk niet alleen V&D en de Bijenkorf waar banen op de tocht staan. Er zijn veel meer ondernemingen en zelfs de overheid waar men het personeel liever kwijt dan rijk is. Deze situatie is onhoudbaar en als we niet oppassen zet deze trend nog even door.

Een groot deel van de werknemers die op de schopstoel zit, zal tot het laatste moment wachten en daarmee eigenlijk hopen op een wonder. De aard van het beestje, laten we maar zeggen. Een ander deel van de werknemers is nu al aan het solliciteren en probeert er het beste van te maken. Dit is lastig want zoals gezegd, de banen liggen niet voor het oprapen. De derde groep werknemers gooit het over een andere boeg en zoekt naar externe mogelijkheden. De wereld is de afgelopen tien jaar ingrijpend veranderd. Boekhandels werden verdreven door online winkels als Bol en Amazon. De videotheek is grotendeels verdwenen door het downloaden van films. En de buurtsuper werd spreekwoordelijk opgegeten door de grote supermarktketens. Deze oude ondernemingen komen niet meer terug. Dat de wereld anders is geworden, en vraagt daarmee om een andere aanpak. Maar werknemers op de schopstoel hebben niet altijd de tijd om op het gemakje eens te bestuderen wat de volgende stap wordt. Daarom kunnen zij niet uitstellen en zijn zij gedwongen actie te ondernemen, willen zij niet overlevert zijn aan de grollen en grappen van de (oud)werkgever of een vakbond.

Niets moet natuurlijk. We leven in een vrij land waar iedereen (binnen de grenzen van de wet) kan doen en laten wat hij wil. U hoeft daarom ook geen actie te ondernemen. Maar realiseert u zich wel dat u dan afhankelijk bent van anderen. In een opgaande economie is dat niet zo erg. In de huidige economie is het echter geen pretje.

U bent de enige die kan bepalen tot welke groep werknemers u behoort. De groep die afwacht. De groep die gaat solliciteren. Of de groep die zich realiseert dat de wereld veranderd is, en dat er nieuwe regels gelden. Bij welke categorie wilt u horen? Wanneer de derde categorie u aanspreekt, houdt dan dit blog goed in de gaten en bestudeer de vier aanbiedingen aan de rechterkant van dit artikel. Het kan het spreekwoordelijke duwtje in de rug zijn wat u op het juiste pad gaat zetten. Denk er maar eens goed over na.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: